Dieta pudełkowa cieszy się coraz większą popularnością w sklepach stacjonarnych i konkurujących z nimi sklepach internetowych. Nikt nie kwestionuje, że pudełka ze sklepów stacjonarnych są opodatkowane VAT 5% ( czyli 0% wobec tarczy antyinflacyjnej). Problem mają sklepy w internecie. Powszechnie znane lunchboxy są doskonałym rozwiązaniem dla osób dbających o zdrowy styl życia, pragnących pozbyć się zbędnych kilogramów, czy po prostu chcących zaoszczędzić czas na przygotowanie codziennych posiłków. Opodatkowanie sprzedaży tego typu gotowych posiłków dostarczanych pod same drzwi klienta spędza sen z powiek niejednemu przedsiębiorcy z szeroko pojętej branży gastronomicznej, zwłaszcza w przypadku sklepów internetowych oferujących gotowe posiłki. Jaką stawkę VAT wybrać, aby nie narazić się na niepotrzebne spory ze skarbówką? Opcji jest wiele: 5%, 8%, a może 0%?

Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że administracja skarbowa wypracowała jednolite stanowisko w kwestii opodatkowania VAT w gastronomii mającej za przedmiot dostawę gotowych posiłków. Spraw o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS) jest przecież cała masa, zwłaszcza w dobie stale rosnącego zainteresowania dietą pudełkową, stąd też można odnieść wrażenie, że i skarbówka powinna wyłożyć swój jasny pogląd na tę kwestię. Nic bardziej mylnego. Początkowo w wydawanych interpretacjach podatkowych Krajowa Informacja Skarbowa ( KIS ) klasyfikowała sprzedaż posiłków z dostawą do klienta jako dostawę gorących dań i posiłków, natomiast aktualnie stoi na stanowisku, że jest to usługa związana z wyżywieniem, czyli 56 PKWiU. Z pespektywy podatków zmiana podejścia urzędu skarbowego w tej kwestii ma kolosalne znaczenie, bowiem działalność zakwalifikowana jako restauracje czyli usługi związane z wyżywieniem ( 56 PKWiU) podlega opodatkowaniu VAT według stawki 8%, natomiast dostawa towarów pod postacią gotowych dań i posiłków korzysta z obniżonej 5% stawki VAT ( 0% w ramach  tarczy antyinflacyjnej).

Ponieważ organom pomyliły się pojęcia, zacznijmy od definicji. Usługi restauracyjne i cateringowe jako definicja legalna zostały zawarte w art. 6 unijnego rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011. Z tego powodu nie powinno być żadnych sporów ze skarbówką. Przepis rozporządzenia stanowi, że usługi restauracyjne i kateringowe polegają na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Za usługi cateringowe i restauracyjne nie uznaje się natomiast dostawy gotowej lub niegotowej żywności wraz z ich transportem lub bez niego, jeśli nie towarzyszą im żadne inne usługi wspomagające.

Usługi wspomagające dostawę posiłku mogą polegać przykładowo na przygotowaniu, podgrzaniu i podaniu tego posiłku ( towaru ) do bezpośredniego spożycia przy wykorzystaniu odpowiedniej infrastruktury, np. stolików, sztućców przy zaoferowaniu obsługi kelnerskiej lub barmańskiej dostępnej w lokalu gastronomicznym takim restauracja, bar, zajazd, food truck czy coś w tym stylu. Posługując się przywołaną definicją, wskazać należy, że dla uznania danej działalności za usługę restauracyjną lub cateringową konieczne jest, aby usługi wspomagające związane z dostawą żywności były odpowiednie do zapewnienia natychmiastowego spożycia tej żywności oraz miały charakter przeważający w stosunku do jej dostarczania. Jeśli wskazane kryteria klasyfikacji nie zostaną spełnione, to sprzedaż wraz z dostarczaniem gotowych posiłków należy potraktować jako dostawę gotowych posiłków i dań.

W przypadku dostawy tzw. ,,diety pudełkowej” najczęściej trudno doszukać się jakichkolwiek, nawet w minimalnym stopniu stosowanych usług wspomagających dostawę w taki sposób, że zyskiwałaby ona znamiona usługi cateringowej lub restauracyjnej. W ramach tego rodzaju sprzedaży posiłki są przeważnie dostarczane na zamówienie klienta, który nie może ingerować w ich skład, smak, sposób opakowania, lecz otrzymuje gotowy produkt opakowany próżniowo lub MAP (atmosfera ochronna) w szczelnie zamkniętych  pudełkach i na zimno.

Nie ma natomiast typowych dla cateringu (restauracji) usług wspomagających, towarzyszących dostawie, jak np.: podanie posiłku, podgrzanie, podanie sztućców, etc. Firmy oferujące tego rodzaju usługi dostarczają zwykle zamówiony przez klienta zestaw dań w marketingowej konfiguracji producenta, a okoliczności towarzyszące dostawie świadczą o tym, że to właśnie towar jest przeważającym elementem transakcji. Także w orzecznictwie TSUE panuje przekonanie,  że w przypadku sprzedaży gotowych dań nadających się do spożycia, mamy do czynienia z dostawą towarów. TSUE w swoich orzecznictwach wprost wskazuje, że jeżeli klient nie korzysta z dodatkowej infrastruktury, to w wówczas dochodzi do dostawy towarów (gotowych posiłków i dań), a nie do świadczenia usług gastronomicznych lub cateringowych.

Nie oznacza to jednak, że sprzedaż pudełek dostarczanych klientom na wynos do konkretnego miejsca stanowi zdaniem skarbówki dostawę gotowych posiłków i dań, dla których właściwa jest stawka podatku w wysokości 5%. Skarbówka w swojej praktyce nieraz odstępuje od definicji legalnej sformułowanej w rozporządzeniu unijnym ( nr 282/2011 ) lub opacznie ją interpretuje, a zamiast tego sięga do Wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), który to dokument jest stosowany na potrzeby określenia podatku od towarów i usług, mimo iż nie ma mocy wiążącej i nie jest nawet aktem obowiązującego prawa. Spory ze skarbówką nie powinny więc dziwić. Zdaniem Krajowej Informacji Skarbowej niezależnie od tego, jak dana czynność będzie traktowana w świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług (tj. czy jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług), jeżeli będzie na podstawie Wyjaśnień do PKWiU przypisana do działu 56 PKWiU z 2015 r., będzie do niej miała zastosowanie stawka tego podatku w wysokości 8%. Nie można się zgodzić z takim podejściem.

Metodyka działania organów skarbowych pod tym względem zdaje się być całkowicie niedorzeczna i pozbawiona racjonalnego uzasadnienia, w szczególności zważywszy na fakt, że działalność firm spożywczych oferujących sprzedaż popularnych pudełek przez internet w istocie nie różni się niczym od działalności konkurencyjnych sklepów stacjonarnych, które prowadzą analogiczną sprzedaż różnego rodzaju gotowych posiłków eksponowanych w szafach chłodniczych, w tym diety pudełkowej, korzystając przy tym z obniżonej stawki VAT. Odmienne zaś traktowanie na użytek podatku VAT podobnych towarów i usług, które pozostają ze sobą w relacji konkurencji stoi w sprzeczności wykształtowaną na gruncie prawa UE zasadą neutralności podatkowej.

Powyższe dowodzi jedynie niekonsekwencję w działaniu fiskusa ( KIS ), który od lat próbuje udowodnić, że wie lepiej jak interpretować obowiązujące przepisy, wbrew temu co na ten temat sądzi TSUE.

© Zespół BKS